Pati Aşkı-2

Bu arada da sahibini onu boş bırakmaması için sürekli sıkıştırıyordum. Bir gün işten döndüğümde onu sokağın ortasında gördüm . "Arap kızım" diye seslendim. Bir koşuşu vardı ki sanırsınız gencecik bir köpek... Sevincinden bende o da ne yapacağımızı şaşırdık.Çok mutlu olmuştum. Sahibi yanımıza geldi ."Veteriner işlerini o kadar çok aramışsın ki Arap orada meşhur olmuş. "dedi. Çok şükür aramalarım boşa çıkmamıştı.

   Çakırla dost olamamız da o günlere rastlıyor. Çakır sokağın diğer yanındaki bahçeli bir evde yaşıyordu. Gelip geçerken görürdüm. Engelli bir çocuğu olan yaşlı bir teyze bakıyordu Çakır'a bahçede bir kulubesi canı istediğinde yattığı bir kanepe boynunda da tasması vardı.Ama bir gün onu da sevmeye cesaret ettim. İnanılmaz sevecendi. O günden sonra ne zaman beni görse yada sesimi duysa bahçeden çıkıp bana doğru koşardı.

   Tabi o kötü günlerin üzerinden koca 4 sene geçti. Bu 4 sene Arabın hayatında da değişikliklere sebep oldu. Her geçen gün biraz daha yaşlanıp biraz daha kilo aldı. Çünkü Arap özgür bir hayvan ve neredeyse Altınkum'un tüm sokaklarını geziyor. Pek çok insan onu tanıyor ve yiyecek veriyor. Bu sebeple kilo almaması imkansız...

     Geçen bu süre aramızda ki bağı iyice kuvvetlendirmişti. Şimdi üçlü olmuştuk. Ben, Arap ve Çakır... Ama huysuz ev sahibim beni evden çıkarmak istediğini söyleyince mecburen taşınmak zorunda kaldım. Evimden ayrılmanın üzüntüsünü bir yana Arabı gece gündüz göremeyecek ve herhangi bir şeyde müdahale edemeyecek olmak beni daha çok kahretmişti. Yeni taşındığımız evi gösterdim ona... Eğer beni göremezse ara sıra bizi ziyarete geliyordu. Gece gündüz soğuk, sıcak hep aklımdaydı. Elimden geldiğince ona bakmaya çalışıyordum. Evdeki kilimler hırkalar hep onun emrindeydi. Kulubesinin dışında yatmayı sevdiği için rahat etsin istiyordum. Artık Çakır da iyice alışmıştı. Yolun başında beni gördüklerinde heyecan yapıyorlar ve koşuyorlardı. Ancak benim kıskanç prensesim beni görür görmez o koca cüssesine ve yaşına bakmadan neredeyse dört nala daha hızlı koşmaya başlıyordu. Amaç Çakır'ın benimle oynamasını onu sevmemi engellemekti.

Aramıza girip Çakırla kendisi oynuyor onu oyalıyor sonra yanıma geliyordu. İnatla aramıza gelip sabit duruyor yerinden kıpırdamıyordu. Kimileri onlara yemek verdiğim için beni sevdiklerini söylese de ben aramızdakinin sadece yalın bir sevgiden ibaret olduğunu biliyorum. Çünkü onlara yemmek verdiğim zaman asla ben oradan ayrılmadan yemeye başlamıyorlardı. Önce kendilerini sevdiriyor benimle yürüyor sonra ben ayrılırken mamalarına dönüyorlardı.